Onze Verhalen

Peppermint Crisp Tart onder de Afrikaanse sterren

Het verhaal achter onze Peppermint Crisp Tart: hoe we dit Zuid-Afrikaanse nagerecht elk jaar maakten tijdens het kamperen in de bush, zonder stroom, met de room in een Tupperware-bak.

← Onze Verhalen
Mijn Peppermint Crisp Tart, in Nederland gemaakt op de echt Zuid-Afrikaanse manier
Mijn Peppermint Crisp Tart, in Nederland gemaakt op de echt Zuid-Afrikaanse manier

Mijn broer en mijn vader delen een verjaardag in juli, en tien dagen later is mijn moeder aan de beurt. In Zuid-Afrika valt dat midden in de wintervakantie, dus vierden we het bijna altijd op vakantie, ergens ver weg in de natuur.

Kameeldoornboom bij zonsondergang, onze kampeerplek in de Kalahari (Botswana)
Kameeldoornboom bij zonsondergang, onze kampeerplek in de Kalahari (Botswana)

En als er iemand jarig was, was er Peppermint Crisp Tart. Mijn pa is er dol op, en daar heb ik mijn eigen zoetekauw waarschijnlijk aan te danken. Elk jaar voor zijn verjaardag maakten we het samen.

Peppermint Crisp Tart is een van de bekendste Zuid-Afrikaanse nagerechten: laagjes kokoskoekjes, een romige karamelvulling en flink wat geraspte Peppermint Crisp, dat groene mintchocolaatje dat in de jaren zestig in Zuid-Afrika werd bedacht. Geen oven nodig, alleen een koelkast. Of, in ons geval, iets wat daarop leek.

Want wij kampeerden niet op nette campings. Onze vakanties waren echt “roughing it” in de bush, in Namibië, Botswana, Zambia, Zimbabwe en Mozambique. Vaak zonder stroom, zonder stromend water, soms zelfs zonder toilet.

Een kokerboom voor een rode rotsheuvel (Namibië)
Een kokerboom voor een rode rotsheuvel (Namibië)
De Visriviercanyon in gouden licht (Namibië)
De Visriviercanyon in gouden licht (Namibië)

Dat betekende: geen mixer. Dus goten we de slagroom (Orley Whip) in een Tupperware-bak, deden de deksel er goed op, en schudden. Iedereen kreeg een beurt, net zo lang tot de room stijf genoeg was. Je hoorde het gelach vaak al voordat de taart klaar was. Daarna ging hij de kampeervriezer in, die draaide op het accusysteem van de caravan, en ’s avonds konden we hem eten.

Vers brood dat uit een gietijzeren pot op de kolen rijst
Vers brood dat uit een gietijzeren pot op de kolen rijst

Zo smaakt Peppermint Crisp voor mij: naar prachtige Afrikaanse zonsondergangen, naar braaivleis en pap of versgebakken brood, en dan die koele mint-taart als toetje. Altijd bijzonder, juist op zulke ongelooflijke plekken.

Een Afrikaanse zonsondergang weerspiegeld in stil water, Moremi (Botswana)
Een Afrikaanse zonsondergang weerspiegeld in stil water, Moremi (Botswana)
Een kale boom voor een torenhoge oranje duin, Sossusvlei (Namibië)
Een kale boom voor een torenhoge oranje duin, Sossusvlei (Namibië)

Datzelfde gevoel wil ik meegeven met elke Peppermint Crisp Tart uit Suikerbekkie Keuken. Je hoeft er alleen niet meer voor te schudden.

Bestel je eigen Peppermint Crisp Tart.

Naar het menu →